Ik wil wel, maar mijn

hart klopt niet

Het verhaal van Mees

Sarah en Roy zijn de ouders van de 7-jarige Mees Leemhuis. Tijdens de 20-weken echo kregen zij te horen dat Mees geboren zou worden met een ernstige hartafwijking. Mees wordt op 19 mei 2008 geboren in het UMCG.  Zijn rechterharthelft is onderontwikkeld, dit was 1 van de meerdere ernstige afwijkingen aan zijn kleine kostbare hart.  Mees gaat het ‘Fontan traject’ in. De toekomst is zorgelijk, zelfs als alle operaties zouden slagen. Maar Sarah en Roy gaan ervoor! Op de jonge leeftijd van 22 en 23 jaar ervaren ze hoe kwetsbaar het leven, en vooral het leven van hun zoontje Mees is.

Stichting Hartekind heeft Sarah gevraagd het verhaal van hun hartekindje Mees op te schrijven. In een mum van tijd had ze beschreven welke operaties Mees had doorstaan, welke complicaties daar het gevolg van waren en hoe het daarna vervolgens met hem ging.

"Bijna 7 jaar in een bizarre rollercoaster gepropt in 1 A4tje. Het voelde gek om te schrijven, en nog gekker om te lezen" zegt Sarah. "Het voelde een beetje als het praatje wat je houdt, wanneer een oude kennis op straat aan je vraagt: Hoe gaat het? Oppervlakkig. Dat voelde niet goed, zoals het antwoord op de vraag van de oude kennis dan ook vaak niet goed voelt, het is vaak geen antwoord uit je hart".

Daarom nu hier niet dát verhaal, maar het verhaal recht uit het hart van de familie Leemhuis. Het verhaal over hun prachtige Hartekind Mees!

"Toen hij na de bevalling op mijn buik werd gelegd zagen wij direct wat voor prachtig mannetje er om dat ‘moeilijke’ hartje zat. We  waren meteen verliefd op dat mannetje van 8 pond en zijn dikke bos zwarte haar. Daar begon onze reis in de wereld van kinderhartjes. De dagen waren gevuld met sondevoeding, medicijnen, controles, echo’s , onderzoeken en slapeloze nachten, terwijl Mees allang doorsliep. Kleine kinderen kleine zorgen, grote kinderen grote zorgen, wordt er wel eens gezegd. Ons kindje was 8 pond maar onze zorgen waren enorm, beheerste vele dagen en nachten. Maar tussen alle zorgen door, genoten wij intens van een beresterk mannetje. We genoten intens van zijn betoverende lach, en we genoten van kleine dingen die voor andere mensen zo vanzelfsprekend zijn. Hij hoorde zo bij ons, alsof het altijd al zo was geweest. Vier grote hartoperaties en twee hartkatheterisaties volgden. Mees doorstond deze goed, wel met de nodige hobbels en complicaties, waaronder een pacemaker. De operaties en de tijd daaromheen zijn onbeschrijfelijk heftig. Ze laten zichtbare en onzichtbare littekens achter, zowel bij hem als bij ons. Nu terugkijkend, kan ik zeggen dat het het allemaal waard is geweest. Het verschil van voor en na de operaties was groot, iedere keer kregen we een verbeterde versie van onze zoon.

Wanneer je zwanger bent van je eerste kindje heb je ideeën, dromen en idealen van hoe het zal zijn. Nu 7 jaren later is dit allemaal gewijzigd, dromen zijn veranderd en verwachtingen zijn bijgesteld. Ondanks dat, is het nog mooier dan ik ooit heb durven dromen. Mijn kleine mannetje leeft met zijn halve hart, alsof hij een hele heeft. Mees geniet intens van zijn leven. Hij speelt met vriendjes, gaat naar school , naar zwemles en als klap op de vuurpijl naar voetbal. Dit alles op zijn eigen manier en in zijn eigen tempo.

In moeilijke tijden gaat er een plaatje op facebook, zo steunen wij ‘harteouders’ elkaar en laten we weten dat we aan elkaar denken. De tekst van dit plaatje luidt: “Sometimes real superheroes live in the hearts of small children fighting big battles”. En wat ben ik iedere dag weer, trots en dankbaar dat hier een superheld woont, mijn hart stroomt er van over!

Groetjes van de familie Leemhuis”

Hier is Mees te zien tijdens het beoefenen van zijn grote passie; voetbal! Dankzij Stichting Hartekind en Raymon van Livit Orthopedie draagt Mees een PacePro en staan Sarah en Roy met een gerust hart langs de zijlijn.

Wil jij ook je persoonlijke verhaal delen in onze nieuwsbrief of op de site? Dan kun je dat via media@hartekind.nl doorgeven.

Kind zijn, hart nodig! ANBI Keurmerk goed besteed CBF erkend